سلام هاي بي پاسخ

زهره : یادت می آید چند سال قبل سردار سازندگی در خطبه های نماز جمعه می گفت : پدران و مادران برای اینکه فرزندان و نسلهای آینده ما در رفاه وآسایش وآرامش به سر ببرندباید سرمایه های کشور رابرای آنها پس انداز کنیم آن روزها من وتو کودکی بیش نبودیم راستی سهم ما از پس انداز دیروز چه شد؟

زهرا : بیکاری، عدم دسترسی به امکانات وتفریحات سالم، جیب خالی، زنان خیابانی، جوانان سرگردان ومعتاد، پسران ودختران فراری و هرزه، البته اینها همه زیرمجموعه، مجموعه بزرگ مفاسداقتصادی است.

زهره : مفاسد اقتصادی یعنی چه؟

زهرا : یعنی چه کسانی انفال و بیت المال را حیف ومیل می کنند، چه کسانی درآمدهای نفتی را به خزانه واریز نمی کنند، نمی توانیم یا نمی خواهیم آنها را معرفی و با آنها برخورد کنیم.

زهره : شاید بخاطر مصالح نظام است که آنها را معرفی نمی کنند؟

زهرا : فکر نکنم مگر آن روز که مجلس عزل اولین رئیس جمهور را خواست کار قانونی و حقوقی بود.