سلام هاي بي پاسخ

زهره : ازآقابزرگ پرسیدم که چرا پسرهایت را طلبه نکردی ؟ گفت: برو ازخانم بزرگ بپرس. از خانم بزرگ پرسیدم گفت: طلبگی دو عیب دارد یکی فقرش است، می دیدم افرادی را که لباس مقدس طلبگی می پوشند زندگی را بر خانواده وخود تنگ می کردند ودیگر اینکه عدم پایبندی بعضی از طلبه ها به آنچه درعلوم اسلامی می آموختند، می ترسیدم خدای ناکرده در لباس مقدس امام زمان رفتاری از فرزندانم سر بزند که مردم از دین بیزار شوند.

زهرا:خانم بزرگ مثلا چه رفتارهایی؟ خانم بزرگ گفت:
در جوار خانه ما طلبه جوانی بود که بالای پشت بام می ایستادودرحیاط خانه که داشتم کارمی کردم یواشکی نگاه می کرد، طلبه دیگری را می شناسم که در زمان جنگ در دفتر تبلیغات کار می کرد وهر سال مکه می رفت خانمش برایم گفت که حاج آقا در سفر بازگشت از حج لای توپ پارچه نوار ویدیو می آورد که نوارهای رقص وآواز است خودمان می بینیم بعد در بازار می فروشیم، روزی به خانه یکی از دوستانم رفتم حصیر بافی یاد بگیرم که سرم را تا بالا کردم دیدم شوهرش که طلبه است دارد من رااز پشت پنجره نگاه می کند، طلبه جوانی را می شناختم که در تابستان یک شورت کوتاه ویک پیراهن عربی بسیار نازک به همراه عبا می پوشید با چنین لباس بدن نمایش در ظهر تابستان به دانشگاه می رفت ودرس اخلاق ومعارف اسلامی به دانشجوهای دخترمی داد. یادم می آید حدود 30 سال پیش طلبه تهرانی نزد آقابزرگ آمد وگفت چند تا از بازاریهای تهران را به همراه فلان طلبه که از اقوامتان است نزد شما فرستادیم تا طلبه های مستمند را به آنها معرفی کنید، آقا بزرگ تعجب کرد و گفت: فلانی بازاریها را پیش من نیاورده است، طلبه تهرانی گفت که فلانی گفت که آنها را نزد شما آورده که آقا بزرگ قسم خورد که نیاورده بعدها معلوم می شود که آنها را پیش باجناقش برده وبه جای آقابزرگ جا زده است وکلی کمک مالی از این طریق درآورده است.

زهره:خانم بزرگ آن طلبه فامیل شما زرنگی کرده، خانم بزرگ ادامه می دهد باهمین دوزودغلها توانست اسمش را بگذارد محقق و پژوهشگر قرآنی وبماند.
بعضی از طلبه ها را، طلبه ها نابود کردند، بعضی از مردم را، طلبه ها بی دین کردند من هر چه بگویم کم گفتم. نمی دانم شما حق را به من می دهید که نگذاشتم پسرهایم طلبه بشوند. طلبه کسی است که اول خودش را آدم کند بعد خانواده وخویشانش سپس به هدایت مردم بپردازد، لباس طلبگی قداست دارد و برازنده هر کسی نیست. آیا درست اندیشیدم؟